Jezus z Przyjacielem

IKONA JEZUSA Z PRZYJACIELEM

Oryginał tej ikony można zobaczyć w Luwrze w Paryżu. Jest to jedna z najstarszych ikon, które się zachowały – pochodzi z szóstego lub siódmego stulecia. Jej reprodukcja znajduje się także w jednej z kaplic we francuskim Taizé. Nam ikona ta towarzyszyła podczas rekolekcji w Nowej Wsi Szlacheckiej w 2010 r. Posłużyła ks. Arturowi do poprowadzenia czuwania, podczas którego mogliśmy skonfrontować naszą postawę wiary i przyjaźni z Chrystusem.
Zastanawiające są ciepłe, pomarańczowe barwy, które mylnie sugerują, że może to być prawie współczesna ikona. Dwie postaci zaskakują nas swoją bliskością i ludzkością. Są one o wiele mniejsze i bardziej ludzkie niż jesteśmy przyzwyczajeni widzieć na ikonach.

Jezus i Jego przyjaciel nie patrzą dokładnie na siebie nawzajem, ale ich relacja nie jest odległa lub zimna. Bliskość Jezusa jest wyrażona poprzez rękę, którą otacza On ramię swego przyjaciela. Rękę, która nie wygląda, jakby ciążyła na przyjacielu. Wygląda bardziej jakby prowadziła, dźwigała przyjaciela do przodu, poprzez doświadczenia jego życia – mimo tego, że w postaci przyjaciela widać pewne rozdarcie. Jakby wciąż nie mógł oderwać się od wartości tego świata i śmiało podążyć ze swoim Panem. Symbolizuje to fakt, że postać na ikonie tylko jednym okiem spogląda na Jezusa, drugie skierowane jest ku światu. Również jego stopy (w odróżnieniu od stóp Jezusa) dotykają ziemi, jest on przywiązany do ziemskich wartości. „Jezus spojrzał z miłością na niego i rzekł mu: «Jednego ci brakuje. Idź, sprzedaj wszystko, co masz, i rozdaj ubogim, a będziesz miał skarb w niebie. Potem przyjdź i chodź za Mną!» Lecz on spochmurniał na te słowa i odszedł zasmucony, miał bowiem wiele posiadłości.” (Mk 10, 21-22)

Można by nawet stwierdzić, że Jezus delikatnie popycha swego przyjaciela ręką na jego ramieniu ku temu, co znajduje się przed nim, mówiąc: „Nie bój się, jestem z Tobą” (zobacz: Iz 43, 1-5a).
Jezus i Jego przyjaciel wyglądają, jakby właśnie zaczęli swoją nową drogę. Tylko droga dzisiaj jest ważna. „Nie oglądaj się wstecz…” (Łk 9,62).

Modlitwa z tą ikoną daje nam wewnętrzną pewność: “To jest także moja historia, historia przyjaźni Jezusa ze mną, dla mnie”. Zostaliśmy ujrzani i wezwani przez Jezusa. Poszliśmy z Nim jak Jego Uczniowie. Obyśmy zawsze pamiętali, że Królestwo naszego Pana nie jest z tego świata (J 18, 36), i umieli wybrać służenie Bogu, a nie mamonie (Łk 16, 9-13).